بریده هنوز نبریده

 

      می آویزم در خویشتن

   تا این تن وامانده را نیز قربانی نشده هایم کنم.

  آه ای من ِ پاره پاره٬ 

  باز هم سیگار باز هم شبهای بیدار.

  بوی درد میدهد سازم

  طعم تلخی میدهد آوازم

  دیگر حتا عاشق زنها هم نمی شوم٬

  آه ای من ِ درمانده.

  دستم را گرفته ای در دست اما

  بالا نمی کشی از پرتگاه

  آه که من

  آه از تو  ای پیر دستم را محکم بگیر.

 

آه دانستم

    که نمی دانستم هیچ.

وه!

    که دیگر می دانم

           هیچ را و خدا را هم

می دانی تو هم

        و یا

              خواهی دانست.

 

گفتم:

دشمن بی ادعا به ز دوست مدعی٬

و دیگر نخاهم گفت با مدعی اسرار عشق و مستی.

پس را نگاه باید و راه را رفتن٬

بی هدف٬ بی سمت

و

یکه.

ما را طمع شیخیت نیست٬

ما بر رسوایی دلالت می کنیم.

و

به تو که می شناسمت:

می شناسمت!

تو نیز پیری زود رس گرفته ای آیا؟

 

به میهمانیت خاهم آمد

گر بیابمت.

میزبانِ همیشه غایبِ من.

 

به کجا می برد این امید ما را

...

میخاند مرا

و

نمی شنوم.

گر بخاهمش

میراند سر گشته را

قصد دارم که گر ز دست براید

دست به کاری زنم که...