بریده هنوز نبریده

      می آویزم در خویشتن

   تا این تن وامانده را نیز قربانی نشده هایم کنم.

  آه ای من ِ پاره پاره٬ 

  باز هم سیگار باز هم شبهای بیدار.

  بوی درد میدهد سازم

  طعم تلخی میدهد آوازم

  دیگر حتا عاشق زنها هم نمی شوم٬

  آه ای من ِ درمانده.

  دستم را گرفته ای در دست اما

  بالا نمی کشی از پرتگاه

  آه که من

  آه از تو  ای پیر دستم را محکم بگیر.